Bodur palmiye latince adıyla; Chamareops humilis, palmiyegillerden’dir. Anayurdu Akdeniz havzasıdır. Genelde birden çok gövdeli, fazla boylanmayan, çalı görünüşlü bir palmiye türüdür. Çok ağır gelişir ve salonlarda tutulduğunda 1,2 m. boya erişebilir. Ancak bahçelere de dikilebilir ve orada boyu 4-6 m.’ye yükselebilir.

Uzun ve dikenli bir sap üzerindeki, yeşilden gümüşî ve mavi tonlara kadar değişen renkteki bileşik yaprakları yelpaze biçimindedir. İlkbaharda, marttan mayısa kadar çiçek açar ve sonbaharda olgunlaşan meyveleri kahverengi-kırmızı, yuvarlak ya da oval biçimli ve 1-4 cm. çaplı olurlar. Bodur palmiye, çiçekçilerde her mevsimde ve her boyundayken satılmaktadır.

 

Toprak: Bodur palmiye bitkisi, içinde kaba dere kumu bulunan kuru bahçe toprağını yeğler.
Su: Doğal ortamlarda kuraklığa dayanabilen bu bitkinin su isteği azdır.
Işık: Bodur palmiye başlangıçta güneşli yerde daha iyi gelişme gösterir. Ancak, sonra yarı gölge yere alınmalıdır. Yaz mevsiminde yarı gölge olan balkon ya da bahçeye çıkarılabilir.
Sıcaklık: Bodur palmiye bitkisi, ılık ortamları yeğler. Ancak balkona ya da bahçeye konulduğunda soğuğa, hatta don olayına bile dayanabilir.
Gübre: İlkbahar ve yaz mevsimlerinde bodur palmiyeye ayda bir kez standart sıvı gübre verilir.
Saksı değişimi: İki yılda bir kez, ilkbahar mevsiminde saksısı, yukarıda tanımı verilen toprak eklenerek, bir numara büyüğü ile değiştirilir. Saksı çapı 30 cm’ye ulaştığında bitki özenle yerinden sökülüp kökleri kırkılır. Uygun toprak eklenerek, bodur palmiye aynı saksıya dikilir.

 

Bodur palmiye, tohumlarıyla ya da yan piçlerinin ayrılmasıyla çoğaltılır.